محصول موردنظرت رو بنویس...

اکسازپام

اکسازپام

اکسازپام (Oxazepam)؛ داروی ضد اضطراب و آرام‌بخش

اکسازپام یک داروی موثر از خانواده بنزودیازپین‌ها است که به عنوان ضد اضطراب، تسکین‌بخش و خواب‌آور شناخته می‌شود. این دارو با نام‌های تجاری نظیر Apo-Oxazepam و Serax عرضه شده و برای کنترل تنش‌های عصبی و علائم قطع مصرف الکل کاربرد وسیعی دارد.

مکانیسم اثر و فارماکوکینتیک

اکسازپام موجب تضعیف سیستم عصبی مرکزی (CNS) در سطوح زیرقشری و سیستم لیمبیک مغز می‌شود. این دارو با افزایش اثر گاما-آمینوبوتیریک اسید (GABA)، تحریکات قشر مغز را مهار کرده و منجر به ایجاد آرامش می‌شود.

  • جذب: جذب خوب از دستگاه گوارش؛ شروع اثر طی ۶۰ تا ۱۲۰ دقیقه.
  • پخش: انتشار گسترده در بدن با پیوند پروتئینی بالا (۸۵-۹۵ درصد).
  • متابولیسم: در کبد به متابولیت‌های غیرفعال تبدیل می‌شود.
  • دفع: نیمه‌عمر ۱۳-۵ ساعت؛ عمدتاً از طریق ادرار دفع می‌شود.

موارد و مقدار مصرف (دوزاژ)

هشدار: دوز دارو باید دقیقاً طبق تجویز پزشک مصرف شود.

۱. اضطراب شدید و کنترل علائم قطع الکل

بالغین: مقدار ۱۵ تا ۳۰ میلی‌گرم، ۳ تا ۴ بار در روز به صورت خوراکی.

۲. تنش و اضطراب خفیف تا متوسط

بالغین: مقدار ۱۰ تا ۱۵ میلی‌گرم، ۳ تا ۴ بار در روز.

۳. تنظیم دوز در سالمندان

شروع با ۱۰ میلی‌گرم ۳ بار در روز. در صورت نیاز، پزشک ممکن است دوز را به ۱۵ میلی‌گرم ۳ تا ۴ بار در روز افزایش دهد. سالمندان به دلیل کاهش دفع دارو، به مقادیر کمتری نیاز دارند.

عوارض جانبی اکسازپام

  • اعصاب مرکزی (شایع): خواب‌آلودگی، گیجی، خستگی، سرگیجه، اختلال در تمرکز و حافظه، کابوس‌های شبانه.
  • قلبی-عروقی: افت فشار خون، کاهش ضربان قلب (برادیکاردی) و ادم.
  • گوارشی: خشکی دهان، تهوع، استفراغ، یبوست یا بی‌اشتهایی.
  • ادراری: احتباس ادرار یا بی‌اختیاری.
  • واکنش‌های متناقض: در صورت بروز اضطراب شدید، توهم یا اسپاسم عضلانی، مصرف دارو باید فوراً قطع شود.

تداخلات دارویی مهم

مصرف اکسازپام با مواد و داروهای زیر نیاز به احتیاط شدید دارد:

  • الکل و مضعف‌های CNS: تشدید شدید اثرات خواب‌آوری و تضعیف تنفس.
  • سایمتیدین: افزایش غلظت پلاسمایی اکسازپام و خطر مسمومیت.
  • دخانیات (سیگار): تسریع متابولیسم دارو و کاهش اثرات درمانی آن.
  • آنتی‌اسیدها: کاهش سرعت جذب دارو.
  • لوودوپا: مهار اثرات درمانی داروی پارکینسون.

موارد منع مصرف و احتیاط

⛔ منع مصرف مطلق:

  • حساسیت مفرط به بنزودیازپین‌ها یا تارترازین موجود در قرص.
  • گلوکوم (آب سیاه) حاد با زاویه بسته.
  • اغما و مسمومیت حاد با الکل.
  • دوران شیردهی (خطر کاهش وزن و اختلال تغذیه نوزاد).

⚠️ احتیاط شدید: بیماران مبتلا به سایکوز، میاستنی‌گراو، پارکینسون، اختلالات کبدی/کلیوی و افرادی با افکار خودکشی.

مسمومیت و اقدامات درمانی

علائم: خواب‌آلودگی شدید، اغما، تنگی نفس، افت فشار خون و اختلال حرکتی.

درمان: پایش علائم حیاتی، شستشوی معده (در صورت هوشیاری و زمان کوتاه پس از مصرف)، تجویز ذغال فعال (Activated Charcoal). در موارد شدید، تهویه مکانیکی لازم است. دیالیز اثر چندانی در دفع این دارو ندارد.


نکات حیاتی برای بیماران

  1. تغییر وضعیت آهسته: برای جلوگیری از سقوط ناشی از افت فشار، از حالت خوابیده به نشسته یا ایستاده بسیار آرام حرکت کنید.
  2. زمان اثر: اثر خواب‌آوری ممکن است تا ۲ ساعت پس از مصرف ظاهر نشود؛ از مصرف دوز اضافی خودداری کنید.
  3. وابستگی: مصرف طولانی‌مدت ممکن است باعث وابستگی جسمی و روانی شود.
  4. حساسیت متقاطع: افرادی که به آسپیرین حساسیت دارند، ممکن است به این دارو نیز واکنش نشان دهند.
شرایط نگهداری: در جای خشک، خنک و دور از تابش مستقیم نور نگهداری شود. دور از دسترس کودکان قرار گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید