محصول موردنظرت رو بنویس...

عدس و خواص آن

عدس و خواص آن

عدس ها ، حبوباتی کوچک ولی دارای مواد مغذی زیادی هستند . مصرف عدس نه نتها باعث کاهش کلسترول خون می شود ، بلکه اختلالات مربوط به قند خون را نیز کاهش می دهد.

مواد مغذی موجود در عدس شامل کربوهیدراتها ، قند، فیبرمحلول و نامحلول ، سدیم ، ویتامین ها ، مواد معدنی ، اسیدهای چرب و اسید آمینه ها  می باشند.

عدس ها منبع غنی فیبر هستند و به همین دلیل در دارندگان گروه های خونی A  و  AB ، از بالا رفتن سریع قند خون بعد از صرف غذا جلوگیری می کنند.  متاسفانه ، مصرف انواع عدس برای دارندگان گروه های خونی O و B مضر است.

همانطور که می دانید فیبر در جلوگیری از ابتلا به انواع سرطان ها ، کاهش کلسترول خون ، جلوگیری از بیماری های قلبی و کنترل قند خون بیماران دیابتی مفید است.

فیبر نوعی کربوهیدرات است  که بدن ما قادر به هضم آن نیست زیرا از لحاظ تکنیکی بدن فاقد آنزیم هایی است که بتواند فیبر را تجزیه کند و در نهایت جذب بدن نمی شود.

اکثر ما لازم است که مقدار فیبر را در رژیم غذائی خود افزایش دهیم . مقدار مطلوب مصرف فیبر 25-30 گرم در روز است.

دو نوع فیبر وجود دارد : 

فیبرمحلول در کاهش کلسترول موثرتر است و درانواع لوبیای خشک، غلاتی مانند جو دو سر و سبوس آن  ، بلغور جو دو سر و چاودار موجود است . تقریبا” همه میوه ها مانند انواع سیب ، انگور ، هلو ، پرتغال ، گلابی حاوی مقدار زیادی  فیبر محلول هستند. اکثر سبزیجات همچنین دارای مقدار زیادی  فیبر محلول هستند.

فیبر نامحلول در همه محصولات دانه دار (غلات ) مانند آرد گندم ، نان ها و پاستاها یافت می شود. غلاتی مانند برنج ، برنج وحشی و بذرها دارای فیبر نامحلول هستند.

مواد مغذی موجود در یک فنجان عدس پخته ( 198 گرم )  عبارتند از : 

ماده مغذی

درصد ارزش روزانه

مولیبدنوم

198 %

فولات

89.5 %

فیبر

62.5 %

تریپتوفان

50 %

منگنز

49 %

آهن

36.6 %

پروتئین

35.7 %

فسفر

35.6 %

مس

25 %

ویتامینB1 

22 %

پتاسیم

20.8 %

منیزیم

18 %

کالری

12 %

اگر قلبتان را دوست دارید ، عدس میل کنید.

مزایای مصرف عدس در سلامت قلب ، در میزان فیبر آن نیست بلکه در مقدار قابل ملاحظه فولات (folate) و منیزیم   (mangnesium) آن می باشد .

فولات به کاهش سطح هموسیستین (homocysteine) ، اسید آمینه ای که نقش واسطه ای در روند مهم متابولیک بدن یا چرخه متیلاسیون دارد، کمک می کند. هنگامی که فولات و همچنین ویتامین B6 در بدن وجود دارد ، هموسیستین (homocysteine) فوراً به سیستین (cysteine) یا متیونین (methionine) تبدیل می شود که هر دو بی خطر هستند. وقتی که بدن فاقد ویتامین های B می باشد ، میزان هموسیستین در جریان خون افزایش می یابد که این علامت خوبی نیست زیرا هموسیستین به دیواره شریان ها آسیب می رساند و خطر جدی برای بیماری قلبی به شمار می رود.

منیزیم موجود در عدس ، امتیاز دیگری در بین مزیت های مصرف عدس است. وقتی که منیزیم کافی در بدن وجود داشته باشد ، رگها و شریان ها انعطاف پذیرتر بوده و باعث کاهش سخت شدگی رگ ها شده  و جریان خون و اکسیژن و مواد مغذی در بدن را بهبود می بخشد.

مطالعات نشان می دهند که کمبود مینزیم نه تنها با حمله قلبی در ارتباط است بلکه بلافاصله منجر به حمله قلبی می شود ، زیرا کمبود منیزیم  آسیب جدی به قلب وارد می کند .

اگر می خواهید قلب سالم و شادی داشته باشید عدس مصرف کنید.

عدس در حالیکه باعث تثبیت قند خون می شود ، باعث ایجاد انرژی جهت سوخت و ساز بدن نیز می گردد.
علاوه بر اثرات مطلوب آن روی سیستم گوارشی و قلب ، فیبر محلول  به تثبیت میزان قلب خون نیز کمک می کند. اگر شما از عارضه هائی مانند  مقاومت به انسولین ، کم شدن قند خون یا دیابت رنج می برید ، مصرف حبوباتی مانند عدس واقعا” در تعادل سطح قند خون و تولید انرژی آهسته سوز موثر است.

سالم ترین روش پخت عدس

برای پخت عدس ، سه فنجان آب برای یک فنجان عدس کافی است.

اگر عدس را برای پخت در آبی که قبلا” به جوش آمده بریزید ، هضم آن آسان تر خواهد بود.

وقتی که آب شروع به جوشیدن می کند ، شعله را کم کنید تا آهسته بجوشد.  عدس سبز معمولا” 30 دقیقه و عدس قرمز 20 دقیقه طول می کشد تا بپزد.

انواع عدس ها 

عدس سیاه (Black Beluga Lentils) : این نوع عدس ، کوچک ، سیاه و گرد است و 15-20 دقیقه طول می کشد تا پخته شود و استفاده از آن  در سالادها و غذاهای جانبی طعم خوبی به آن ها می دهد.
عدس سیاه حاوی ویتامین های B و مواد معدنی سالم  و انرژی زا است.

عدس قهوه ای و سبز : این نوع عدس ها رامعمولا” می توان در هر فروشگاه مواد غذائی یافت. هر دو نوع عدس  15 تا 25 دقیقه طول می کشد تا پخته شوند ومی توان آن ها را در انواع  سوپ ها ، غذاهای گوشتی و چاشنی ها  استفاده کرد .

عدس زرد : پخت عدس زرد 20 دقیقه طول می کشد. این نوع عدس طعم ملایمی دارد و در کشورهائی مانند هند و پاکستان برای پخت نان نیز استفاده می شود . این نوع عدس  کوچک بسیار سالم و ارزان است .

عدس قرمز : پخت عدس قرمز دربین کشورهای خاورمیانه متداول است. پخت  این نوع عدس حدود 10-15 دقیقه طول می کشد . رنگ آن  صورتی است و بعد از پختن ، طلائی رنگ می شود. برای داشتن غذائی سالم و ویتامین دار ، آن را می توان در خورش ها و یا  برنج ها  استفاده  کرد.

عدس سبز خال دار : مصرف این نوع عدس برای سالادها و سوپ ها بسیار مناسب است. طعم آن کمی تند است وشکل آن بعد از پخت تغییر نمی کند. پخت آن حدودا” 20 دقیقه طول می کشد و به عنوان عدس ایتالیائی و فرانسوی نیز شناخته شده اند.

عدس ماکاچیادو Macachiados Lentils  : این نوع عدس بزرگ و زرد رنگ می باشد و در مکزیک برداشت می شود. چون بزرگتر است برای پخت آن مدت زمان طولانی تری لازم است . 34 -45 دقیقه طول می کشد تا بپزد و درتهیه  خورش ها ، سوپ ها و خوراک لوبیای قرمز استفاده می شود.

دیدگاهتان را بنویسید

عدس و خواص آن

عدس از پروتئین و فیبر بالایی در خانواده سبزیجات برخوردار است. می توان گفت مانند لوبیا رشد می کند و در رنگ های قهوه ای، سیاه، قرمز و سبز وجود دارد. آماده کردن عدس نسبت به سایر حبوبات آسان تر است و قیمت مناسبی دارد.
یک فنجان عدس پخته شده حاوی مواد معدنی زیر می باشد:

230 کالری
18 گرم پروتئین
1 گرم چربی
40 گرم کربوهیدرات (شامل 16 گرم فیبر و 4 گرم شکر)
با مصرف یک فنجان عدس میزان دریافتی مواد معدنی بدن شما بدین ترتیب خواهد بود:
90 درصد فولات (folate)
37 درصد آهن
49 درصد منگنز
36 درصد فسفر
22 درصد تیامین (thiamin)
21 درصد پتاسیوم
18 درصد میتامین B6

خواص سلامتی عدس:
تحقیقات گوناگونی نشان داده اند که مصرف مواد غذایی از خانواده گیاهان مانند عدس خطرات بیماری های چاقی، دیابت و بیماریهای قلبی را کاهش می دهد و در کل هنگامی که از سالم بودن مو و انرژی بالا و یا سلامت کلی صحبت می شود می توان عدس را نام برد.

سلامت قلب:
فیبر، اسید فولیک و پتاسیوم موجود در عدس سلامت قلب را تضمین می کنند. دریافت فیبر بالا می تواند باعث کاهش کلسترول بد شود حتی بیشتر از حدی که یک رژیم غذایی مخصوص می تواند عمل کند. فیبر نه تنها باعث کاهش بیماری های قلبی عروقی می شود بلکه قادر به آهسته کردن روند رشد بیمای در مراحل حاد می باشد. استفاده از عدس در وعده غذایی باعث دریافت ویتامین ها، مواد معدنی و فیبر مورد نیاز بدن می شود. در حالی که پروتئین را تامین می کند می تواند جایگزین گوشت در وعده غذایی شود. هنگامی که گوشت (که حاوی چربی است) با عدس (که حاوی فیبر بالایی است) جایگزین شود، خطر مبتلا شدن به بیماری های قلبی به درصد بالایی کاهش می یابد. پتاسیوم، کلسیوم و مگنزیوم موجود در عدس به طور طبیعی باعث کاهش فشار خون می شود.

دوران بارداری:
فولات (folate) از بوجود آمدن مشکلات هنگام زایمان جلوگیری می کند. همچنین از 50 درصد (و یا بیشتر) زایمان های زودهنگام جلوگیری می کند به شرطی که تا یک سال قبل از حاملگی فولات مصرف شده باشد. یک فنجان از عدس حدود 90 درصد فولات مورد نیاز بدن را در روز تاًمین می کند.

سرطان:
یک نوع ماده معدنی در عدس وجود دارد به نام سلنیوم (selenium) که در غذاهای دیگر به سادگی یافت نمی شود. سلنیوم باعث جلوگیری از التهابات و رشد تومورها می شود و عکسالعمل های سیستم دفاعی بدن را بهبود می بخشد. همچنین قادر است ترکیباتی که در کبد باعث ایجاد سرطان می شوند را از بین ببرد. فیبر موجود در عدس باعث پایین آمدن ریسک سرطان کلسترول نیز می شود.

مبارزه با افسردگی:
کمبود آهن یکی از دلایل شایع بروز افسردگی است. زنان 18 – 50 سال بیشتر در خطر داشتن کم خونی قرار دارند. این که بدن شما انرژی خود را چگونه مصرف می کند به میزان آهنی که روزانه دریافت می کنید بستگی دارد. در یک فنجان عدس پخته شده به میرزان 3/1 از آهن مورد نیاز روزانه بدن وجود دارد.

دستگاه گوارش، سیری و نظم:
مصرف فیبر به دلیل حجم بالایی که دارد برای لاغری عاملی مهم است. مصرف فیبر در رژیم غذایی باعث سیر نگه داشتن می شود و اشتها را کم می کند. با مصرف فیبر مدت زمان بیشتری سیر می مانید و بدین ترتیب میزان کالری کمتری از طریق خوراکی به بدن شما وارد می شود. همچنین فیبر بالای عدس از یبوست جلوگیری می کند و باعث ایجاد نظم و ترتیب در دستگاه گوارش می شود.

چگونه مقدار بیشتری عدس در برنامه غذایی روزانه خود قرار دهید:
برای استفاده از عدس کافی است آن را آب بکشید و عدس هایی که آسیب دیده اند یا عوامل خارجی دیگر (مانند سنگ ها ریز) را از آن جدا کنید و سپس در قابلمه ای بریزید، به نسبت هر یک لیوان عدس، دو لیوان آب بریزید. سپس روی اُجاق گاز قرار دهید تا بجوشد و بعد شعله را کم کنید و تا میزان نرمی که مورد پسند شما است بگذارید پخته شود. (معمولاً 15 تا 20 دقیقه برای پخته شدن لازم است.) یک فنجان عدس بعد از پخته شدن 2 تا 2 و ½ فنجان می شود.

چهار نوع اصلی از عدس وجود دارد:
به رنگ قهوه ای که ارزان ترین آن ها می باشد. زودتر از بقیه انواع نرم می شود. مناسب برای استفاده در سوپ.

به رنگ سبز. بعد از پخته شدن هم سفت هستند. برای استفاده در سالادها مناسب هستند.
به رنگ قرمز که بیشتر به نام لَپه می شناسیم. این نوع سریعتر از بقیه انواع پخته می شود.
به رنگ مشکی. بعد از پخت شباهت زیادی به خاویار دارند.

چندین نکته پایانی:
– عدس را به سوپ های خود اضافه کنید تا مواد معدنی و قیبر بیشتری به بدن خود برسانید.
– عدس را به صورت نیمه پخت در یخچال خود نگه دارید و به عنوان منبعی از پروتئین استفاده کنید.
– می توانید عدس را جایگزین لوبیا در دستور العمل های پخت کنید.
– عدس پخته شده را به کمک چنگال له کنید، کمی سیر، پیاز، فلفل و گوجه فرنگی خُرد شده به آن اضافه کنید. نوش جان!

دیدگاهتان را بنویسید