قند به طور کلی برای بدن بد نیست. بدن برای زنده ماندن جهت سوخت و ساز به آن نیاز دارد تا انرژی لازم را برای فرد فراهم کند. با این حال، مصرف زیاد قند میتواند به چربی تبدیل شود و عامل چاقی شود. در این مطلب به توضیح این فرایند پرداختهایم.
قند و سوخت و ساز بدن
بسیاری از غذاهای سالم قند موجود در مواد غذایی را در هم میشکنند تا انرژی بدن را تأمین کنند. این قند به قند پیچیده پلی ساکارید تبدیل میشود که به قند ساده مونوساکارید (گلوکز) تبدیل میشود. گلوکز بهترین عامل برای تأمین انرژی بدن به شمار میرود.
تبدیل قند به چربی
گلوکز اضافی در بدن (مصرف غذاهای با قند بالا) باعث میشود تا ظرفیت ذخیرهسازی قند در کبد بالا برود. زمانی که ظرفیت کبد پر شد، قند اضافی توسط کبد به اسیدهای چرب تبدیل و وارد جریان خون میشود. این اسیدهای چرب به عنوان سلولهای چربی در بدن ذخیره میشوند.
مکانهای ذخیره چربی
این چربیها ممکن است در مناطق مختلف بدن ذخیره شوند، مانند:
- معده
- باسن
- سینه
با گذشت زمان، اسیدهای چرب تکثیر میشوند و در مناطق مختلف بدن از جمله قلب، کبد و کلیهها پخش میشوند.
اثرات ذخیره چربی در بدن
این امر موجب کاهش سوخت و ساز، تضعیف سیستم ایمنی بدن و فشار خون بالا میشود.
انسولین و تأثیر آن در چربیسازی
انسولین هورمونی عمده در بدن است که پس از مصرف کربوهیدراتهای ساده مانند نان سفید، برنج و سیبزمینی ترشح میشود.
فرایند تأثیر انسولین
پس از ترشح انسولین، دو اتفاق به وقوع میپیوندد:
فرایند سوخت چربی متوقف میشود.
قند مصرفی برای تولید انرژی استفاده میشود.
تبدیل قند اضافی به چربی
پس از اینکه عضلات انرژی کامل را دریافت کردند، قند اضافی به چربی تبدیل میشود. این چربیها، مانند اسیدهای چرب آزاد شده از کبد، به عنوان بافت چربی در دور کمر ذخیره میشوند.
تأثیر انسولین بر احساس گرسنگی و تولید چربی بیشتر
پس از اینکه قند خون وارد عضلات یا تبدیل به چربی کبد شد، بدن به ترشح بیشتر انسولین پرداخته و باعث کاهش بیشتر سطح قند خون میشود. این کاهش سطح قند خون موجب احساس گرسنگی میشود و فرد تمایل به مصرف مواد غذایی بیشتری پیدا میکند.
تولید هورمون کورتیزول
افزایش انسولین باعث تولید هورمونی به نام کورتیزول میشود. این هورمون باعث آزاد شدن قند ذخیره در کبد شده و این عامل باعث احساس گرسنگی بیشتر و تولید چربی اضافی میشود.
