دسته بندی‌ محصولات

021-88343451

دسته بندی‌های محصولات

سبد خرید شما خالی است.

بیماری سلیاک

گلوتن چیست و چه اثرات سوئی دارد؟

گلوتن اساسا نوعی پروتئین است که در گندم، جو و چاودار یافت می شود که در انواع مختلف نان نیز موجود است. بدن اکثر مردم ، گلوتن را مانند مواد مغذی دیگر هضم و جذب می کند. مولکولهای گلوتن در معده در هم شکسته و روده مولکول های کوچکتر را جذب می کند. اما اگر به گلوتن حساس باشید ، بدن شما قادر به تحمل آن نبوده و دچار آسیب های قابل ملاحظه ای در دستگاه گوارش خواهید شد.

ساختار گلوتن 

هضم طبیعی گلوتن

اگر نسبت به گلوتن حساسیت نداشته باشید، دستگاه گوارش تان به راحتی گلوتن را جذب خواهد کرد. کار دستگاه گوارش از دهان آغاز می شود. هنگامی که غذا را می جوید ، بزاق دهان شروع به تجزیه غذا می کند. سپس مواد غذایی از مری به معده منتقل می شوند که در آنجا آنزیم های گوارشی پروتئین ها را به مخلوطی آبکی تبدیل می نمایند. سپس مواد غذایی به روده کوچک انتقال می یابند. مواد مغذی از طریق پرز های کوچک و انگشت مانند روده وارد جریان خون شده و به تمامی نقاط بدن منتقل می شوند. روده بزرگ بعضی از این مواد مغذی را جذب کرده و بقیه را برای دفع به روده بزرگ می فرستد. این پایان کار دستگاه گوارش است.

حساسیت به گلوتن

اگر به گلوتن حساس هستید، سیستم گوارشی شما قادر به هضم کامل غذاهای حاوی گلوتن نیست. حساسیت به گلوتن با بیماری سلیاک یکی نیست اما هر دو دارایعلائم مشابهی بوده و درمان هر دو مستلزم حذف کامل گلوتن از رژیم غذایی است.البته حساسیت به گلوتن اغلب موجب بروز بیماری سلیاک می شود که نوعی اختلالژنتیکی در سیستم ایمنی بدن است. خوردن گلوتن منجر به ایجاد آسیب های غیر قابل برگشت در دیواره روده کوچک و همچنین تضعیف سیستم ایمنی بدن، به دلیل عدم جذب مواد مغذی ضروری و ویتامین ها می گردد. خوردن غذاهای حاوی گلوتن می تواند باعث نفخ، ایجاد گاز، سوء هاضمه، سوزش سر دل، یبوست، اسهال، استفراغ، اسپاسم، بروز خون در مدفوع، کاهش وزن، اختلال در رشد، کم خونی فقر آهن و هموروئید شود.

بافت روده در دو حالت سالم و بیمار
بیماری سلیاک

مبتلایان به بیماری سلیاک به غذاهای حاوی گلوتن حساسیت دارند. وقتی شخصی که به بیماری سلیاک مبتلا است گلوتن مصرف می نماید،سیستم ایمنی بدن وی به صورت خودکار به گلوتن حمله نموده و روده کوچک را تخریب می نماید. آسیب وارد شده به روده باعث می گردد که جذب ویتامین، مواد معدنی و سایر مواد مغذی برای بدن سخت ترشود.این امر می تواند منجر به کم خونی و یا پوکی استخوان گردد .سلیاک، بیماری وراثتی است و نسلی به نسل دیگر، و در خانواده انتقال می‌یابد. در گروهی از بیماران، علائم از دوران کودکی، و در تعداد دیگر در بزرگسالی بروز می‌کند.

یکی از عوامل مهمی که در زمان و نحوه شروع بیماری موثر می‌باشد، مدت زمانی است که یک فرد از شیر مادر تغذیه کرده است. هر اندازه این دوران طولانی تر باشد، علائم، دیرتر بروز می‌کنند و علائمی نیز که بروز می‌کنند، بیشتر شامل نشانه‌های معمول بیماری هستند.

از عوامل مهم دیگر، سن شروع به مصرف غذاهای حاوی گلوتن و مقدار مصرف این مواد است.

علائم ممکن است خود را به صورت گوارشی یا غیر گوارشی نشان دهند.برای مثال فردی ممکن است اسهال و دردهای شکمی داشته باشد، در حالی که فرد دیگر تحریک‌پذیر و افسرده باشد. در حقیقت تحریک‌پذیری از عمومی‌ترین علائم بیماری سلیاک در کودکان است.

نشانه های بیماری سلیاک:

کم خونی فقر آهن، ورم شکم، گاز، نفخ، یبوست، ضعف، تهوع، زخم ها و آفت‌های دردناک دهانی، افسردگی، گرفتگی عضلانی، دردهای تکرار شونده شکمی، افزایش حجم روده ها، اسهال خونی، کاهش وزن، اسهال چرب، دردهای استخوانی، انقباضات عضلانی، تاخیر در رشد دندان‌ها، خستگی، تاخیر در رشد، تشنج، سوزن سوزن شدن پاها، آسیب‌های پوستی دردناک.

چگونگی تشخیص

– غربالگری سلیاک در کودکی و نوجوانی

– آزمایش خون برای شناسایی پادتن های آندومیزیوم سطح آنتی بادی ضد گلیادین و سطح آنتی بادی ضد بافتی ترانس گلوتامیناز

– بیوپسی (نمونه برداری از بافت) از روده کوچک برای شناسایی آسیب به پرزهای روده ای

– آزمایش خون برای تشخیص کم خونی، سطوح کلسیم، آهن و فولیک اسید

راه های درمان

•  تنها راه درمان این بیماری پیروی از رژیم غذایی ۱۰۰ بدون گلوتن تا پایان عمر میباشد. پس از حذف گلوتن از رژیم غذایی روده باریک بسرعت شروع به بازسازی خود میکند. حتی کم ترین مقدار گلوتن مضر بوده و می تواند باعث بروز نشانه های بیماری گردد. حتی اگر نشانه های این بیماری را ندارید، از خوردن گلوتن خودداری نمایید تا از آسیب رسیدن به روده ها و مشکلات در دراز مدت جلوگیری گردد .

 • برخی افراد مبتلا به بیماری سلیاک احتیاج به خودداری از مصرف شیر گاو و محصولات تهیه شده از شیر گاو در مراحل ابتدایی درمان دارند که بیشتر آنان پس از بهبود روده ها می توانند دوباره این محصولات حاصل از شیر را استفاده نمایند.البته توجه داشته باشید که طبق نظریه دکتر آدامو و سایر دانشمندانی که بر روی گروه های خونی تحقیق داشته اند برای جلوگیری از ابتلا به بسیاری از بیماری ها به ویژه بیماری های مربوط به دستگاه گوارش مصرف گندم و فرآورده های حاوی لاکتین را مضر دانسته و بیشترین میزان حساسیت به گندم و فرآورده های آن مربوط به دارندگان گروه خون Oاست.

 • کم ترین میزان لاکتین مربوط به جو دو سر است که مصرف آن برای کلیه گروه های خونی مناسب است و بهترین جایگزین نان و فرآورده های آن است .

غذاهایی که حاوی گلوتن می‏باشند و باید از آنها پرهیز کرد:

– تمام غذاهایی که معمولاً حاوی گندم و جو، گندم سیاه یا چاودار و آرد آنها

– انواع نان‏های معمولی، نان خشک، بیسکویت، باگت، نان سفید و سیاه

– کلیه گوشت‏های کنسرو شده و فرآوری شده، سوسیس، کالباس، پیتزا، کتلت، کباب کوبیده رستورانها، شنیسل گوشت و مرغ، ماکارونی، پاستا، رشته‏ فرنگی، غذاهای حاوی جو، شوربا، فرنی با آردهای فوق

– سس سفید و سس گوجه فرنگی، نشاسته گندم

– قهوه فوری، نسکافه، شیر شکلات

– کلیه شیرینی‏های تهیه شده با آرد گندم، گز، سوهان، حلوا، ترحلوا، شکلات و بعضی از انواع آب نبات، کمپوت و انواع مواد غذایی کنسرو شده و کلیه غذاهایی که با آرد غیر مجاز تهیه شود.

– چیپس سیب زمینی، کشک، مارگارین، سرکه سفید، سس‏های آماده ، سس سویا

– شکر قهوه‏ای، آجیل بو‏داده، دارچین

– کراکر ، ویفرها و انواع بیسکویت

– غلات صبحانه شامل گندم، جو، چاودار، یا مالت حاصل از جو تخمیر شده به غیر از جو دو سر

–  آرد و نشاسته تهیه شده از برنج، ذرت، گندم سیاه ، سیب زمینی، لوبیا سویا، یا تاپیوکا

– برخی از ویتامین ها، دارو ها، مرهم های نرم کننده لب و لوازم آرایشی و بهداشتی

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

بیماری سیلیاک

یک اختلال خودایمنی روده باریک با زمینه ژنتیکی (ارثی) است. در این بیماری گوارشی پرزهای روده باریک آسیب دیده و در جذب مواد اختلال دارد. در صورتیکه بیماران مبتلا به سلیاک پروتئینی از دسته گلوتن (gliadin) که در برخی از غلات مانند گندم، جو، چاودار و گاه جوی دوسر وجود دارد را مصرف کنند دچار علایم عدم تحمل می‌شوند. ظاهرا ورود گلوتن به سلولهای پرزهای روده موجب پاسخ سیستم ایمنی می‌شود. واکنش التهابی ایجاد شده موجب تحلیل پرزهای روده (villous atrophy) وکاهش فعالیت آنزیمهای روده می‌شود. چون بخش عمده‌ای از جذب مواد غذایی در روده در پرزهای روده انجام می‌گیرد تخریب پرزها موجب سوء جذب می‌شود. اغلب موارد بیماری سلیاک، ژنتیکی هستند. 
بیماری سلیاک واگیردار یا سرطانی نیست‌. این بیماری معمولاً به هنگام دوران شیرخوارگی یا اوایل کودکی (دو هفتگی تا یک سالگی‌) آغاز می‌شود. امکان دارد علایم هنگامی ظاهر شوند که کودک اول بار شروع به خوردن غذاهای حاوی گلوتن می‌کند. در بزرگسالان، علایم ممکن است به تدریج و در عرض چند ماه یا حتی چند سال پدیدار شوند. شیوع سلیاک در اروپا یک در پانصد است. دراستان تهران نیز ۱۵۰ مبتلا به‌این بیماری شناسایی شده‌اند. بیماری سلیاک هم‌چنین به نام‌های اسپروی غیر حاره‌ای و آنتروپاتی حساس به گلوتن هم نامیده می‌شود.
نشانه‌ها:
بیماری سلیاک طیف وسیعی دارد. شایعترین علائم گوارشی شامل اسهال، نفخ، کاهش وزن، استئاتوره (اسهال چرب) می‌باشد. اسهال چرب، حجیم و رنگ پریده‌است. از دیگر علائم این بیماری خستگی، آسیب به رشد کودک، آتروفی و ضعف عضلانی است. سوءجذب آهن و ویتامین B۱۲ موجب کم خونی، سوء جذب کلسیم و ویتامین D موجب استئوپنی، شکستگیهای پاتولوژیک استخوان و هیپرپاراتیروئیدیسم ثانویه می‌شود. سایر عوارض بیماری آمنوره، ناباروری، تنگی پیلور، اکیموز و پتشی (کمبود ویتامین K)، ادم و درماتیت هرپتیفورم می‌باشد. شیوع سرطانهای روده در بیماران سلیاکی بالاست.

برخی از افراد مبتلا به سلیاک هیچ علامتی ندارند، زیرا قسمت سالم روده قادر به جذب مواد مغذی کافی برای پیش گیری از بروز علائم است. برخی از بالغین مبتلا تنها خستگی و کم خونی دارند.

دلیل بیماری:
بیماری سلیاک یک بیماری مادرزادی است که به علت عدم تحمل به گلوتن ایجاد می‌شود. گلوتن پروتئینی است که در اغلب غلات وجود دارد.

عوامل افزایش دهنده خطر:
• سابقه خانوادگی بیماری سلیاک
• حاملگی

• سایر آلرژی‌ ها

پیشگیری:
در حال حاضر نمی‌توان از آن پیشگیری به عمل آورد.

با رعایت یک رژیم سفت و سخت فاقد گلوتن، می‌توان انتظار یک زندگی طبیعی را در اغلب بیماران داشت‌. روند بهبود در عرض ۳-۲ هفته آغاز می‌شود.

تشخیص:

آزمایش خون (اندازه‌گیری آنتی‌بادیهای ضد گلیادین و ضد اندومایزیال (anti-tTG) در آزمایش‌ها سرولوژی)، HLA تایپینگ، بیوپسی دئودنوم با آندوسکوپی و تستهای تحمل خوارکی (گزیلوز و لاکتوز) از روشهای تشخیصی رایج هستند.

درمان:
تشخیص قطعی با نمونه‌برداری مسجل می‌شود. برای این کار، نمونه بافتی کوچکی از روده کوچک برداشته می‌شود. امکان دارد سه بار نمونه‌برداری انجام شود. یک بار زمانی که گلوتن در رژیم غذایی وجود دارد، یک بار زمانی که گلوتن از رژیم غذایی حذف شده است، و دفعه سوم زمانی که دوباره گلوتن در رژیم غذایی گنجانده می‌شود. تنها انتخاب درمانی، حذف کردن گلوتن از رژیم غذایی است‌. اساس درمان این بیماری رژیم غذایی فاقد گلوتن تا پایان عمر است و دوره بهبودی آن با رعایت رژیم غذایی خاص به طور معمول ۳ تا ۶ ماه که البته در بزرگسالان به ۲ سال هم می‌رسد. بیماران مبتلا به سلیاک باید از مصرف مواد غذایی حاوی گندم، جو، چاودار و برخی حبوبات پرهیز و آرد سیب‌زمینی، برنج، عدس، سویا، ذرت و لوبیا را جایگزین آن کنند.
بیشتر مبتلایان به سلیاک به تخم‌مرغ، شکر و روغن حساسیت‌های متفاوتی دارند، از این رو از مصرف محصولاتی که این گونه مواد بوفور در آنها به کار رفته نظیر انواع سس‌ها خودداری کنید. مبتلایان باید از مصرف غذاهای فرآوردی شده نظیر سوسیس، کالباس، ماکارونی، رشته‌فرنگی، قهوه، نسکافه و تمامی شیرینی‌جات و کیک‌هایی که در آنها از گلوتن و یا آرد گندم استفاده شده پرهیز کنند. به علت آن که این گونه بیماران از مصرف غلات و برخی حبوبات محروم هستند باید برای جبران کمبود ویتامین‌ها و املاح معدنی از میوه‌ها و سبزی‌ها به صورت پخته و تازه، گوشت و لبنیات کم‌چرب، ماهی و برنج بسیار استفاده کنند و روغن‌های مایع ذرت، زیتون، کانولا و هسته انگور را جهت پخت و پز به کار برند.
مصرف غذا ها بر اساس گروه خون بهترین راه جلوگیری از ابتلا به سیلیاک است و بهترین غله مصرفی برای این دسته از افراد جو دو سر و سبوس آن استکه فاقد گلوتن میباشد.
داروها:
• آهن و اسیدفولیک برای کم‌خونی
• کلسیم و مکمل‌های ویتامینی در صورت کمبود

• امکان دارد داروهای کورتیزونی خوراکی برای کاهش پاسخ التهابی بدن در موارد حمله شدید بیماری تجویز شوند.

رژیم غذایی:
رژیم غذایی فاقد گلوتن‌. حذف کامل گلوتن از رژیم غذایی دشوار است‌. بنابراین در مدتی که با رژیم جدید به تدریج خو می‌گیرید صبر پیشه کنید. برنامه‌ریزی رژیم غذایی با کمک متخصص تغذیه انجام می‌پذیرد.
هیچ محدودیتی برای فعالیت بدنی وجود ندارد.
0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها

بیماری سلیاکی

بیماری سلیاکی چیست؟
این بیماری گوارشی است که بر روی روده کوچک تاثیر مُخربی دارد. این بیماری میتواند به صورت ارثی به شخصی برسد و یا به صورت بیماری مزمن بروز کند. هنگامی که افراد دارای بیماری سلیاکی از مواد غذایی حاوی گلوتن استفاده می کنند، این امر موجب تحریک شدن سیستم دفاعی بدن آن ها می شود. در نتیجه پُرزهای داخل روده آسیب می بینند که باعث می شود مواد معدنی از روده عبور کنند ولی جذب بدن نشوند. این امر ممکن است در آخر موجب ایجاد بیماری دستگاه گوارشی و سوء تغذیه شود. جذب نشدن مواد معدنی می تواند عواقب جدی همراه داشته باشد. انواع مختلفی از بیماری سلیاکی وجود دارد. مانند: نوع کلاسیک (دستگاه گوارشی)، نوع غیر کلاسیک (روده) و نوع بی صدا. 

علائم:
علائم بیماری سلیاکی برای هر فرد به خصوص است می تواند یکی از علائم زیر باشد: اسهال، استفراغ، یبوست، نفخ، تهوع، سوزش پوست، خستگی مزمن، ضعف، گرفتگی عضلانی، تشنج یا حالت عصبی، کاهش وزن، درد مفاصل، سردرد، میگرن، مشکلات حافظه ای، اختلالات در سیستم ایمنی بدن و علائمی دیگر. جذب نشدن مواد معدنی از طریق بدن در زمان بروز بیماری سلیاکی می تواند برای سایر اندام های بدن بسیار خطرناک باشد.

درمان:
تنها درمان برای این بیماری پرهیز از مصرف خوراکی های گلوتن دار برای همیشه می باشد. 

0 0 رای ها
امتیازدهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها